De Exploderende Walvismusical

Een dorp in de toekomst. Op een brok land omringd door zee, waar de mensen al generaties lang vechten tegen het water, scheiden de stadsmuren en kijktorens de inwoners volledig af van het water rond hen. Alles wat nat is, is verboden. Elke ochtend wordt de zee bespuugd en verwenst, en iedereen die ook maar iets met water te maken heeft, wordt bestraft. Op een nacht spoelt op deze plek een gigantisch wezen aan. Een naaktslakkig monster met vleugels en een adem die de grond laat trillen. En vooral: NAT.

De Exploderende Walvismusical is een beeldende muziektheatervoorstelling op locatie rond een levensechte walvis. Een vrolijk-duistere en lichtelijk absurde parabel voor iedereen vanaf acht jaar. Elsa Van Dijk onderzoekt onze relatie tot het water en tot alles wat daarin leeft. Een verhaal over de grote vragen van nu, maar vooral brutaal, poëtisch en grappig - met een knipoog naar alles wat een musical kan zijn. Over verwantschap en over de vraag wat het betekent om echt voor iemand - of iets - te zorgen.

Over Elsa van Dijk

Elsa van Dijk is acteur, schrijver en regisseur en studeerde in 2021 af aan Luca School of Arts in Leuven. Ze maakt tragikomisch muziektheater vanuit een grote fascinatie voor de absurditeit van het alledaags bestaan en onderzoekt de poëzie in de rauwe tragiek van de menselijke onkunde.

In haar werk geeft ze muziek een centrale rol en gaat ze een verbinding aan met een zo breed mogelijk publiek. Onder de vleugels van Max Last en Muziektheater Transparant presenteerde ze eerder Stille Nacht bij 30CC.

Credits

concept en tekst Elsa van Dijk muziek Joeri Cnapelinckx scenografie Sven Roofthooft eindregie Wanda Eyckerman spel Jonas Van Thielen, Lies Vandeburie, Elsa van Dijk en Joeri Cnapelinckx kostuums Jente de Graef dramaturgie Arianne Koeleman coaching Esther de Koning, Ramses Graus productie Ouroboros producties co-productie Broder Muziektheater, De Horde, CC De Steiger Menen met de steun van Ontwikkelingstraject Lab Oost, Stad Leuven, 30CC, CCHA, BeSide Tax Shelter met dank aan Philippe Van de velde foto Koen Broos